من توریستم بزرگترین پرتال گردشگری

دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۷

بازدید :
3919

مکان های دیدنی بهبهان




مکانی های تاریخی

قلعه ارجان ( Arjan Castle )

هبهان (نام قدیمی: ارجان) شهری است در جنوب غربی ایران. شهر بهبهان مرکز شهرستان بهبهان در جنوب شرقی استان خوزستان است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت شهر بهبهان ۹۹٬۲۰۴ نفر بوده است.

آب و هوای بهبهان، آب و هوای نیمه بیابانی یا کوهپایه‌ای است و حداکثر دمای مطلق بهبهان بیش از ۵۰ درجه در تیر و مرداد و حداقل کمتر از صفر درجه در اواخر آذر و دی می‌رسد.

وجه تسمیه بهبهان

در وجه تسمیه بهبهان چند نظریه بیان شده که مهم‌ترین آنها، بهو به معنای کوشک و کوشک عبارت ‎است از قصر و عمارت عالی خارج از شهر گویند که در میان باغ و بوستانی قرار گرفته‎ باشد و بهبهون یعنی بهترین کوشک.

بهبهو به فضای باز و جا و مکانی مناسب گفته می‏شود که عشایر و ایلات به‎خصوص در فصل بهار در آن موقتاً اطراق می‏کنند و چون این مکان از نظر جغرافیایی با تعریف دشت همخوانی دارد لذا بهو یعنی دشت و بهبهو‎(بهبهان) یعنی بهترین دشت.

در غرب بهبهان کنونی‎(کوهپایه‏های زاگرس) جایگاهی وجود دارد که مربوط به بغ بغان یعنی خدای خدایان‎(عهد باستان) است که با گویش محلی بعبعو گفته می‏شود؛ این لفظ در اثر تکرار در طول زمان به بهبهو و سپس بهبهون یا بهبهان بیان شده‌است. ‎(این نظریه صادق است)

پیشینهٔ تاریخی بهبهان

اریخ بهبهان همواره و همه‏ جا با تاریخ ارگان همراه بوده‎ و اساساً یکی محسوب می‌شود، شهر قدیمی ‏بهبهان(ارجان) بواسطهٔ اشیاء بدست‎آمده در کشفیات باستان ‏شناسی در سال ۱۳۶۱ هجری شمسی تاکنون قدیمی‏ترین دوره تاریخی آن معلوم شده‎ که نشان از هزاره دوم پیش از میلاد مسیح دارد؛ گور مکشوفه کتین هوتران فرزند پادشاه ایلامی‏ که در هزاره‎دوم پیش از میلاد مسیح سلطنت می‏کرده همراه با جام ارجان و حلقه قدرت، شوکت و عظمت فرهنگی و هنری ارجان را به نمایش می‏گذارد و با عرضهٔ اطلاعات گرانبهایی، تاریخ بهبهان را معلوم می‏دارد که این شهر قدیمی‏ چگونه از نشر فرهنگی بر تارک منطقه می‏درخشیده‌است.

این شهر از دیرباز مرکزیت منطقه ارگان و کهگیلویه را بر عهده داشته‌است. ارجان در زمان ساسانیان در محلی که هم اکنون در بخش شمال بهبهان واقع است و یادگارهایی از تمدن عیلامی را در خود جای داده‌است بازسازی شده و به نام آریاگان نامیده شد. آریاگان در زمان ساسانیان یکی از چهار شهر مهم ایران بود. زمینهای حاصلخیز و آب کافی که از رودخانه‌های مجاور تامین می‌شد باعث رونق کشاورزی این منطقه شده بود. قرار گرفتن بر راه بین فلات ایران و جلگه خوزستان ارگان را به مرکز تجاری تبدیل نموده بود که اهمیت راهبردی غیر قابل انکاری داشت. بیشتر زمینهای آریاگان به کشت انگور و زیتون اختصاص داشت و گونه‌های مختلف غلات در ارگان بسیار پربار بودند. بعدها بر اثر زمین‌لرزه و شکستن سدی که بر رودخانهٔ تاب/طاب (مارون کنونی) بسته شده بود ارگان به زیر آب رفت. مردمی که از زمین‌لرزه در منطقه‌ای که پیش از آن محل نیایششان بود و بهان نامیده می‌شد گرد هم آمدند و برای چندگاهی آنجا زیستند. بعدها گروهی از مهاجرین دیاربکر (در ترکیه کنونی) به این افراد افزوده شدند و در محلی که بهتر از «بهان» بود شهری را بنا کردند که به«بهان» نامیده شد. در همین زمان و پس از تقسیمات جدید کشوری بهبهان از استان فارس جدا شده و به استان خوزستان پیوست.